Author :
Abstract
Küreselleşmenin geri çekilişi üzerine tartışmalar, sınır aşan ağların ortadan kalkmadığına, aksine daha kırılgan, daha denetimli ve silahlaştırılmaya daha açık hale geldiğine işaret etmektedir. Küresel ağlar, uluslararası terörizmin örgütlenme biçimini, yayılma yollarını ve etkili olduğu coğrafyayı yeniden şekillendirir. Bu çalışma, küresel ağları terörizmin çevresel bir arka planı olarak değil, örgütsel kapasitenin hangi koşullarda büyüdüğünü açıklayan temel bir ilişki alanı olarak ele alır. Makale bu bileşimi kapasiteye dönüşüm eşiği olarak adlandırır. Ağlara erişim, örgütsel beceri ve denetim boşluğu birlikte oluştuğunda sınır aşan bağlantılar örgütsel kapasiteye dönüşür. El Kaide, DEAŞ ve Eş-Şebab vakaları iletişim ve altyapı, ekonomik, sosyo-kültürel ve siyasal-ideolojik mekanizmalar üzerinden karşılaştırılır. Bulgular, küresel ağların terörizmi doğrudan üretmediğini, fakat erişim, beceri ve denetim boşluğu bir araya geldiğinde hareketlilik, finansman, propaganda ve yerel otorite iddialarını güçlendirdiğini göstermektedir. Makale, silahlaştırılmış karşılıklı bağımlılık yaklaşımını devlet dışı silahlı aktörler alanına taşıyarak, terörist örgütlerin ağların merkezi bağlantı noktalarını denetlemekten çok uç noktalarından ve denetim boşluklarından yararlandığını savunur.
Keywords
Abstract
Debates on the retreat of globalization show that cross-border networks do not disappear, but become more fragile, more monitored, and more open to weaponization. Global networks reshape the organizational forms, diffusion routes, and geographical reach of international terrorism. This article treats global networks not as a background condition but as a central field through which terrorist organizations expand capacity under specific conditions. It conceptualizes this combination as the capacity-conversion threshold. When access to networks, organizational skill, and oversight gaps occur together, cross-border connections become organizational capacity. The article compares Al-Qaeda, ISIS, and Al-Shabaab through communication and infrastructure, economic, socio-cultural, and political-ideological mechanisms. The findings show that global networks do not produce terrorism directly, but they can strengthen mobility, financing, propaganda, and local authority claims when access, skill, and oversight gaps converge. The article adapts weaponized interdependence to non-state armed actors by arguing that terrorist organizations more often exploit network endpoints and regulatory gaps than control central network nodes.
Keywords
Global Networks, International Terrorism, Al-Qaeda, ISIS, Al-Shabaab, Capacity-Conversion Threshold