Author :
Abstract
Mali yerelleşme, yetki ve sorumlulukların alt yönetim birimlerine devredilmesi yoluyla kamu hizmetlerinin yerel ihtiyaçlara daha uygun sunulmasını sağlaması nedeniyle literatürde önemli bir araştırma alanı olarak ele alınmaktadır. Bu süreç, merkezi yönetimin karşı karşıya kaldığı bilgi asimetrisini azaltarak yerel tercihlerin politikalara daha iyi yansıtılmasına katkı sağlayabilmektedir. Davranışsal iktisat yaklaşımı çerçevesinde ise refahın ölçülmesinde kişi başına GSYİH yerine yaşam memnuniyeti gibi öznel göstergelerin daha kapsayıcı olduğu vurgulanmaktadır. Bu çalışma, mali yerelleşme ile yaşam memnuniyeti arasındaki ilişkiyi OECD ülkeleri bağlamında incelemektedir. Ampirik analiz, 2010–2019 döneminde 31 OECD ülkesine ait dengesiz panel veri setine dayanmaktadır ve sabit etkiler modeli kullanılarak tahmin edilmiştir. Bulgular, yerel gelirlerin GSYİH içindeki payındaki artışın yaşam memnuniyetini olumlu etkilediğini, yerel harcamaların toplam kamu harcamaları içindeki payının ise negatif etki yarattığını göstermektedir. Ayrıca ekonomik büyümenin yaşam memnuniyetini artırdığı, işsizliğin azalttığı; hükümet bütünlüğü, emek özgürlüğü ve parasal özgürlüklerin ise yaşam memnuniyetini desteklediği belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, yerel mali yapıların bireysel refah üzerindeki etkisinin çok boyutlu olduğunu ve politika tasarımında dikkatle değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır
Keywords
Abstract
Fiscal decentralization is widely recognized in the literature as an important mechanism that enables public services to be delivered in line with local needs through the transfer of authority and responsibilities to subnational governments. This process helps reduce information asymmetries faced by central governments and allows policies to better reflect local preferences. From a behavioral economics perspective, life satisfaction is increasingly considered a more comprehensive indicator of social welfare than traditional measures such as GDP per capita. This study examines the relationship between fiscal decentralization and life satisfaction in the context of OECD countries. The empirical analysis is based on an unbalanced panel dataset covering 31 OECD countries for the period 2010–2019 and is estimated using a fixed effects model. The findings show that a higher share of local revenues in GDP positively affects life satisfaction, while a greater share of local expenditures within total public spending has a negative effect. Economic growth increases life satisfaction, whereas unemployment reduces it. Institutional factors such as government integrity, labor freedom, and monetary freedom are also found to support higher levels of life satisfaction, highlighting the broader role of governance quality.
